democracy

I posted this on my friendster account, it is were I started to blog. Here it is.

democracy….

this is a democratic country… is it? hindi pa ako nagparehistro ever since na naging legal age ako… “can one vote change anything?” that’s wat i always say… can one vote ease the suffering of our ailing land… will it answer all the questions i am longing for… will it feed the hungry… will it be a solution to all the problems… will it unite our divided souls? will one vote make a change?… but i don’t influence any one to do the same… its ur choice.. make ur choice count… i just want a country free from hate… a country full of hope and love… a country that is united…

hmmm.. isa isahin natin… first in my list would be the corruption… the hunger for power… “wat if?” wat if kung ang sahod ng isang pulitiko would be as low as a common worker… wat if lahat ng employee ng govt ay pare parehas lang ang sahod, mula sa pinakamataas hanggang sa pinakamababa? would anyone still be interested and be saying… “for the people.. for the country”… i doubt it… yah yah.. merong ilan na mabibilang natin sa daliri natin… well i salute you kung ganun… meron nga ba talaga? hmmm second would be poverty… how do we solve poverty? w0w ang hirap ng tanong ko n0h? may solution nga ba? isa cguro sa kasagutan would be jobs… and ung salary na kalakip nito… may work ka nga d naman sapat kinikita mo para mabuhay ka… wat more dun sa walang work pero 5 ang anak? i as a filipino is saddened by all this things but one can i do… i am but a small voice… kaya nga cguro nauubos na lahat ng mga filipino at nagkalat na sa buong mundo… una… sa saudi lng… mga manpower… tapos hongkong domestic helper… tapos naging nurse tapos now daw titser naman… so kung talent ang pag uusapan d tayo nahuhuli… kung sa sipag naman mas lalong hindi kc nakakapagtrabaho tayo sa ibang bansa na kahit hiwalay sa pamilya ntin eh kumakayod tayo… pero bkit gnun lugmok pa rin tayo sa kahirapan?… haaaay d ko din alam ang kasagutan… is it because ang mga negosyante d2 ay mostly dayuhan… at ang lakas natin at yaman ng bansa ang nauubos at sila ang nakikinabang? is it because we spend to much on things na d naman necessity… but merely kapritso ng katawan? masakit isipin eh… we can deny it all we want but its the truth… madali ng kumuha ng mga credit card… pag bayaran na naku… kamot sa ulo ang katapat… madali na rin ang pumunta sa pinakamalapit na pawnshop para magsangla ng mga bagay bagay na pinundar mo ng matagal na panahon… bakit d natin linangin ang mga yaman ng ating bansa… ang dami daming lumuluwas ng maynila para makipagsapalaran at humanap ng trabaho dito… ang sagot sa mga katanungan ng mga taga probinsya… kung d naman ganun eh d maghanap ka na lng nang taga ibang bansa na magsusustento sa iyo… haaaay filipino nga naman… “wat if” kung ang mga ginagastos na multi million projects na wala naman talaga multi million ay mapunta sa mga bagay bagay na kapakipakinabang… kung ano yun… eh kayo na ang mag isip… we are filipino and i think we can achieve the impossible… wat if pag tuunan natin ng pansin ang tourism natin… we have lots to offer… tanawin… pasyalan… babae…. hehehe… just kidding… wat if… wala ng mahirap na filipino… cguro by that time kuntento na lahat tayo… pero may contentment nga ba ang tao? ang gulo na ng blog ko.. wala ng patutunguhan eto kaya salamat n lang po sa pagbasa ng isa sa mga seryoso kong blog na wala namang saysay… tulad din ng isang boto ko…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: